karuuppan-review Tamil Cinema History

பரிசுப்பொருளும் திரைப்பட விமர்சகர்களும்!


பரிசுப்பொருளும்
திரைப்பட
விமர்சகர்களும்!

கருப்பன் படத்தைப்பற்றி யார் யாரெல்லாமோ எப்படி எப்படி எல்லாமோ விமர்சனம் பண்றாங்க. ஆனா, விமர்சனம் பண்ற எல்லாருமே நிறைய விசயங்களை மிக சாதாணமாக கடந்து வந்து விடுகிறார்கள். கடந்து வந்து விடுகிறார்கள் என்பதை ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள் என்றும் எடுத்துக்கொள்ளலாம்.

அப்படி கடந்து வருகிற எல்லா விசயங்களைப்பற்றியும் நம்ம இப்ப பேச முடியாது. அது நீண்ண்ண்ண்டடட கட்டுரையாக இருக்கும். கடுப்படிக்கும் சிலருக்கு.

பட், ஒண்ணே ஒண்ணை மட்டுமாவது பேசுவோம். அதாவது மாடு செத்துப்போனாக்கூட மனிதனுக்கு செய்யப்படுகிற சடங்குகளோடு அடக்கம் செய்கிறார்கள் என்று பெருமை பேசுகிறார்கள்.

இருக்கட்டும்.

ஆனால் அதே மாடு போலத்தான் அவர்கள் வீட்டில் உள்ள பெண்களையும் நினைக்கிறார்கள் என்பதை எந்த விமர்சகரும் பேசியது போலத்தெரியவில்லை.(யாராவது பேசி இருந்தால் வணக்கம்.) மாடு மீது பாசத்தை இவர்கள் கொட்டுவார்கள்., ஆனால் மாடு அவர்களுக்கு அடிமை தான்… அவர்களை எதிர்த்து எதுவும் செய்யாது, உரிமை பேசாது. சுதந்திரம் கோராது. செய்தால் என்ன ஆகும் என்பது உங்களுக்கும் தெரியும்.

ஆக, மாடு போலத்தான் வீட்டில் உள்ள பெண்களுமோ என்னவோ. முக்கியமாக தங்கை, மனைவி. மகாபாரதக் கதையில் தர்மன் மனைவியை வைத்து சீட்டாடியதற்கும், ஜல்லிக்கட்டில் தங்கையை பரிசுப்பொருளாக அறிவிப்பதற்கும், அதாவது வாக்கு கொடுப்பதற்கும் என்ன வித்தியாசம்?

காட்சியாக தங்கையை கட்டித்தருகிறேன் என்று வாக்கு கொடுக்கும் காட்சி எத்தனைப்படங்களில் வந்த பழைய காட்சி என்பதைப்பற்றி நான் பேசப்போவது இல்லை. ஆனால், கருத்தியலாக ஒரு பெண்ணை அதுவும் அந்தக்காலம் போல இல்லாது, கல்லூரி வரை சென்று படிக்கிற பெண்ணை இப்படி பரிசுப்பொருளாக அறிவிப்பதற்கு என்ன பெயர் வைக்க?

இதில் இருந்து எஸ்கேப் ஆக இன்னொரு தந்திரமும் வைத்திருக்கிறார், இயக்குநர். வாக்கு கொடுத்த அண்ணன் பசுபதி கதாபாத்திரம் மூலமாக.

“தங்கை சம்மதிக்க மாட்டேங்கிறா, கத்தியால குத்திட்டு செத்துப்போவேன்னு சொல்றா, வேணும்னா நீ தூக்கிட்டு போய் கல்யாணம் பண்ணிக்கோ. அண்ணனாக, நான் குறுக்க வர மாட்டேன்”.

இது, அதை விட சூப்பர்ல.

தர்மன் கதையில் இருந்து கருப்பன் கதை வரை இந்த நிலை நீடிப்பதை, அந்த உளவியைலை எப்படி எடுத்துக்கொள்கிறார்களோ? ஏற்றுக்கொள்கிறார்களோ?

நல்லவேளை, விஜய்சேதுபதி / கருப்பன் இந்த வாக்கை அவ்வளவு பெரிதாக எடுத்துக்கொள்ள மாட்டார். மதிக்க மாட்டார். அது ஒண்ணு தான் ஆறுதல்.

இதுபற்றி பெரிதாகப் பேசத் தோணாத விமர்சகர்கள் மனதில் அது பெரிதாகத் தெரியவில்லையா, அல்லது பெரிதாக எடுத்துக்கொள்ளவில்லையா என்பதை அவர்களிடம் தான் கேட்க வேண்டும்.

அதுசரி, விமர்சகர்கள் கூட 95 சதவீதம் ஆண்களாகத்தானே இருக்கிறார்கள்.

– முருகன் மந்திரம்